هیچکس اشکی برای من نریخت

                              هرکه با ما بود از ما گریخت

چند روزی حال من دیدنیست

حال من از این آن و پرسیدنیست

گاه بر روی زمین زل میزنم

                              گاه بر حافظ فال میزنم

حافظ دیوانه فالم را گرفت

                            یک غزل آمد که حالم را گرفت

                گفت:

ما ز یاران چشم یاری داشتیم

                             خود غلط بود آنچه میپنداشتیم